Yayımladığımız bu liste Başbakanlık Osmanlı Arşivinde bulunan mühimme, tapu, şikâyet ve aşâir-i iskân defterleri gibi belgelerde bahsi geçen oymak, aşiret ve cemaatler hakkında, Cevdet Türkay'ın yıllar süren araştırması neticesinde hazırlamış olduğu "Başbakanlık Arşivi Belgelerine Göre Osmanlı İmparatorluğu'nda Oymak Aşîret ve Cemmatlar" adlı meşhûr eserinden derlemedir.
Eser, giriş kısmında belirtilen yorumlarda kanaatimizce bilimsel dayanaktan yoksun tezlere yer vermişse de, muhtevasının arşiv belgelerinden alınan bilgilerden ibaret olması sebebiyle bilimsel değer taşıyan ve akademik başvuru amaçlı kullanılabilecek, önemli bir çalışmadır.
Osmanlı arşivinde bahsi geçen Kafkas ve Kuzey Karadeniz aşiret ve cemaatlerinin adlarını, yaşadığı bölgeleri ve hangi tâifeden olduklarını bu listede görebilirsiniz.
Uygurlar, Türk kavimleri arasında yerleşik hayata geçişleriyle ve bıraktıkları kültürel miraslarla tanınırlar. Uygurların yerleşik hayata geçişi ve kurdukları ilk şehir ile bu şehrin akıbeti hakkında "
İlk Türk Şehrinin Kısa Öyküsü" başlıklı yazımızı okuyabilirsiniz.
Uygurlar, Ötüken'deki hâkimiyetlerinin sona ermesinden sona zorunlu olarak birçok yöne göç etmişlerdir. Bu göçlerin ağırlık merkezi Tibet'in kuzeyindeki, kuvvetli bir merkezi idaresi bulunmayan geniş topraklar olmuştur. Uygur göçleri, bu toprakları bugün anıldığı adıyla "Doğu Türkistan" hâline getirmiştir.
Uygurlar yeni topraklarında bazı yerleşim yerleri kurmuş, bazı yerleşim yerlerini ise ele geçirerek buraları imar etmişlerdir. Doğu Türkistan'daki bu yerleşim yerleri arasında Koço'nun müstesna bir yeri vardır.
Türk kozmolojisindeki evren tasarımı on yön üzerinden tarif edilmiştir. Bunlar dört ana yön (kuzey, doğu, güney, batı), dört ara yön (kuzeydoğu, güneydoğu, güneybatı, kuzeybatı), üst yön ve alt yöndür. Bu tasarım içinde mitolojik unsurlar ile desteklenen ve daha büyük önem arz edenler, dört ana yöndür. Bu konuyu "
Türk Mitolojisinde Yönler ve Simgeleri" başlıklı yazımızda incelemiştik.
Yukarıda bağlantısını sunduğumuz yazıda belirttiğimiz üzere, evren tasarımının temelini dört ana yön oluşturur. Bu yönler çeşitli simgelerle ilişkilendirilmiştir. Buna göre kuzey yönü siyah, kara yılan, su, gece yarısı, kış ve Merkür tarafından simgelenir. Doğu yönünü mavi, mavi ejder, ağaç, sabah, ilkbahar ve Jüpiter simgeler. Güneyin simgeleri kırmızı, kızıl saksağan, ateş, öğle, yaz ve Mars'tır. Son olarak beyaz, ak pars, maden, akşam, sonbahar ve Venüs batı yönüne ilişkin simgelerdir.
Gönderen
Açuk Bitig
15:04
Açuk Bitig'in Facebook sayfası açılmıştır. Facebook kullanıcısı okurlarımız yeni yayınlarımızı arzu ettikleri takdirde
http://www.facebook.com/acukbitig adresinden takip edebilirler.
Geçtiğimiz yıl yapılan bir arkeolojik çalışma ile ortaya çıkarılan bir kurganın öyküsü, 3 Kasım 2012 tarihinde Murat Bardakçı'nın Habertürk'te sunduğu Tarihin Arka Odası adlı programda ele alındı. Prof. Dr. Ahmet Taşağıl'ın, çalışmalarda yer alan arkeolog Cantekin Karcaubay'ın ve Erhan Afyoncu'nun katılımı ile düzenlenen programda, seyircilerden gelen, mezarda kurt simgesinin bulunup bulunmadığına dair sorular ile, bitmeyen kurt/bozkurt tartışması tekrar alevlendi.
Sayın Bardakçı, sunduğu fevkalade yararlı ve doyurucu programdan sonra bu yazıyı yazmakla kurdun Türklerin simgesi olmadığını iddia etti ama aynı şüpheci yaklaşımı nedense keçi konusunda göstermedi. Yazısında devletin simgesinin büyük ihtimalle keçi olduğunu iddia ederken, programda hemen yanında bulunan Taşağıl'ın konuya itirazını da dikkate almadı.
Kayıtlar
